ด้านหน้าอาคารสำนักงาน
ศูนย์วิจัยและพัฒนาการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่ง เขต 6 สงขลา
อาคารสำนักงาน
ศูนย์วิจัยและพัฒนาการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่งเขต 6 (สงขลา)

หลังจากดูงานการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำที่สถาบันฯ ผมกลับที่พักนอนพักผ่อนเอาแรง เพื่อรอไปงานแต่งงาน คุณอาทิตย์มารับผมอีกครั้งในตอนเย็นของวันนั้น ผมดูเวลาเห็นว่ายังมีเวลาเหลือพอก่อนจะถึงเวลางาน จึงขอร้องให้คุณอาทิตย์พาไปชมความงามของแหลมทราย

บริเวณแหลมสนอ่อนที่เป็นแผ่นดินยื่นออกไปในทะเล ทะเลฝั่งตะวันออกเป็นทะเลอ่าวไทย และทะเลฝั่งตะวันตกเป็นทะเลสาบสงขลา ทำให้จังหวัดสงขลาได้ชื่อว่า”เมืองสองทะเล” ผมนั่งรถเลาะไปตามถนนเลียบชายฝั่งทะเลสาบ ยามเย็นเช่นนี้น้ำในทะเลสะท้อนแสงอาทิตย์เป็นประกายสีทอง ดวงอาทิตย์กำลังจะลับเหลี่ยมเขาที่เรียกว่าหัวเขาแดง ที่เชิงเขาริมทะเลสาบเห็นหมู่บ้านชาวประมงปลูกอยู่เป็นแถวไปตามความยาวของชายฝั่ง ชาวประมงส่วนใหญ่เป็นชาวไทยมุสลิม มีอาชีพทำการประมงด้วยเครื่องมือขนาดเล็ก เช่น โพงพาง  ร้านบาม  เพื่อจับปลากระบอก อวนลอยกุ้ง  อวนลอยปลาและอาชีพเลี้ยงปลากะพงในกระชัง ปัจจุบันทะเลสาบสงขลาตอนนอกเป็นแหล่งเลี้ยงปลากะพงขาวในกระชังที่ใหญ่ที่สุดและมีชื่อเสียงที่สุดของประเทศ เหนือขึ้นไปบนขอบฟ้าเหยี่ยวทะเลกำลังร่อนหาฝูงปลา นกอินทรีขาวที่ชาวบ้านเรียกว่า”นกออก” เป็นนกอินทรีที่มีขนาดใหญ่หาพบได้ที่ทะเลสาบแห่งนี้ บางตัวเกาะนิ่งบนยอดเสาหลักโพงพาง เหล่าฝูงนกเป็ดน้ำกำลังบินแปรขบวนเป็นรูปตัววีกลับรังสู่ทะเลสาบตอนใน ผมแวะสักการะอนุสาวรีย์กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ที่ปลายแหลมสนอ่อน มีผู้คนมากมายที่มาพักผ่อนชายทะเลและมาสักการะพระรูป บ้างก็มาบนบานศาลกล่าว มาปิดทอง และมาจุดประทัดแก้บน

ผมก้มลงกราบพระองค์ พร้อมขอพรให้มีสุขภาพแข็งแรงขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพแคล้วคลาดจากภัยอันตรายทั้งปวง ขอให้มีโชคลาภ  ผมนึกจะขอเลขเด็ดท่านแค่ 3 ตัว แต่เกรงใจกลัวท่านจะเอากระบี่เคาะหัว อาทิตย์กระซิบบอกได้ท่านใจดี ส่วนใหญ่ท่านให้ทั้ง 10 ตัว จากนั้นผมไปยืนดูพญานาคที่กำลังพ่นน้ำลงสู่ทะเลสาบไม่ขาดสาย ขณะที่ผมกำลังปล่อยจิตใจไปตามสายน้ำ คุณอาทิตย์กระซิบบอกผมเบาๆ

“ท่านครับ ท่านครับ ท่านกำลังยืนจับไข่พญานาค” ผมสะดุ้งโหยง

“เฮ้ยจริงหรือวะ” ผมมองดูมันเป็นไข่พญานาคจริงๆ ด้วย

“ผมว่าไปนั่งที่ม้าหินดีกว่าครับ” คุณอาทิตย์บอก รู้สึกว่าคุณป้าสองคนอยากมาถ่ายรูปกับไข่พญานาค ผมเห็นยืนจ้องอยู่นานแล้ว มีคำกล่าวว่าหญิงใดได้จับไข่พญานาคจะพบกับความสุขความเจริญ ผมหลบไปนั่งที่ม้าหินตามคำแนะนำของคุณอาทิตย์ ได้สังเกตเห็นว่าหลายคนได้ไปถ่ายรูปกับไข่พญานาค กลับบ้านคงพบกับความสุขความเจริญผมคิดอยู่ในใจตามที่คุณอาทิตย์บอก ผมนั่งดูความงามของทะเลสาบพร้อมทั้งคิดถึงอดีตสมัยที่ผมเป็นนักวิชาการประมง ประจำอยู่ที่สถานีประมงทะเลสงขลา

ประมาณปี พ.ศ. 2520 หลังเลิกงานตอนเย็นผมชอบมานั่งตกปลาอยู่ริมตลิ่งที่หัวแหลมเป็นประจำ บริเวณนี้เป็นที่สนใจของพรานเบ็ดมือสมัครเล่นที่มานั่งตกปลากันเป็นแถว เป็นการตกปลาแบบพักผ่อนหย่อนใจ  ปลาที่ตกได้บริเวณนี้มักจะเป็นปลาตะกรับ  ปลาดุกทะเล  ปลากะพงข้างปาน ปลาเก๋า เป็นต้น  ส่วนเหยื่อที่ใช้ตกก็จะเป็นกุ้งตาแฉะ ปลาหมึก  ปลาหลังเขียว วันหนึ่งประมาณกลางเดือนตุลาคม  เริ่มเข้าสู่ฤดูฝนผมได้ขี่มอเตอร์ไซด์คู่ชีพพร้อมเบ็ดกระป๋องไปเลือกสถานที่ที่เหมาะสม

วันนั้นได้บริเวณที่จอดเรือของประมงจังหวัด  เป็นโรงจอดเรือที่ยื่นไปในทะเลสาบมีเรือตรวจจับโพงพางจอดอยู่  ผมเดินไปตามคานของโรงจอดเรือ เป็นคานกว้างประมาณ 10 นิ้ว เมื่อเดินไปประมาณ 20 เมตรแล้วผมนั่งลงบนคานห้อยเท้าทั้งสองคร่อมคานไว้เพื่อความปลอดภัย ผมนั่งตกปลาอยู่ตั้งแต่ 
5 โมงเย็นจนมืดค่ำผมตกปลาได้หลายตัวได้ปลาหลายชนิด  ปลาที่ตกได้ก็จะใส่ถุงอวนแล้วแช่ลอยไว้ในน้ำปลาจะไม่ตาย วันนั้นฝนตกพรำๆพรานเบ็ดคนอื่นๆ ต่างกลับบ้านกันหมดแล้วเหลือผมอยู่คนเดียวบริเวณนั้นเงียบสงบไม่มีผู้คนมีเรือประมงจอดอยู่ห่างๆ ฝนที่ตกพรำๆ ก็ตกหนักผมคิดว่ารอให้ฝนหยุดตกก่อนแล้วค่อยกลับบ้าน พอดีช่วงนั้นน้ำทะเลเริ่มขึ้นเป็นโอกาสดีของพรานเบ็ดเพราะปลาจะกินเบ็ดตอนน้ำขึ้น เบ็ดของผมปลาเริ่มกินเหยื่อ ขณะเดียวกันเท้าของผมที่ห้อยลงไปในทะเลข้างหนึ่งมีความรู้สึกว่ามีอะไรมาเขี่ย ผมเข้าใจว่าเป็นกอสวะที่ลอยมาตามน้ำผมไม่สนใจปล่อยให้มันเขี่ยไปเรื่อยๆ  เพราะบริเวณนั้นมืดสนิทเห็นแต่พรายน้ำแตกกระจายเมื่อกระทบหินที่ชายฝั่ง ปลากินเบ็ดอีกครั้งคราวนี้ผมจะพลาดไม่ได้  ขณะเดียวกันที่เท้าของผมมันก็ยังเขี่ยอยู่ตลอดเวลา

ผมรำคาญเต็มทนเอาไฟฉายส่องดูว่ามันเป็นอะไรกันแน่ โอ้พระเจ้า พุทธโธ  ธรรมโม  สังโฆที่มาเขี่ยเท้าผมเป็นมือของคนที่ลอยอืดขึ้นพ้นน้ำ  ผมเห็นใบหน้ากลมโตบวมฉึ่ง ดวงตากลมโต ปากมีรอยยิ้มหวานนิดๆ ปลาก็กำลังกินเบ็ด อาทิตย์เอ๋ย...งานนี้เอาสเต็กมาแลกก็ไม่ยอม ผมขอเผ่นก่อน 
ทั้งปลาทั้งเบ็ดไม่เอาแล้ว  ผมเดินบนคานแคบๆ อย่างรวดเร็ว โชคดีที่ไม่ตกทะเล เมื่อถึงฝั่งผมกระโดดขึ้นมอเตอร์ไซด์คู่ชีพฝนก็ตกหนัก สตาร์ทรถก็ไม่ติดจับรถได้เข็นอย่างรวดเร็ว กระโดดขึ้นรถเข้าเกียร์สองเสียงระกระหึ่มขึ้น เหมือนพระมาโปรดไม่นานหลังจากนั้นผมมานั่งหอบอยู่ที่หน้าสถานีประมง ให้นายอุทัยยามประมงปลอบขวัญด้วยแม่โขง 2-3 กรึ๊บจึงเข้าบ้านพัก เรื่องมันก็เป็นอย่างนี้แหละอาทิตย์   ผมดูเวลา 18.00น. แล้ว  ได้เวลาไปงานแต่งงานที่โรงแรมสมิหลาแล้ว.

 

 

เขียนโดย....สมชาติ  สุขวงศ์