ด้านหน้าอาคารสำนักงาน
ศูนย์วิจัยและพัฒนาการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่ง เขต 6 สงขลา
อาคารสำนักงาน
ศูนย์วิจัยและพัฒนาการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่งเขต 6 (สงขลา)
ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม
ข้าพระพุทธเจ้า ผู้บริหาร ข้าราชการ และเจ้าหน้าที่ศูนย์วิจัยและพัฒนาการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่งเขต 6 (สงขลา)

ไม่ว่าเราจะเลี้ยงสัตว์น้ำชนิดใดก็แล้วแต่ทั้งสัตว์บก สัตว์น้ำแหล่ะสิ่งที่สำคัญก็คือเราต้องมีใจรักกับสัตว์ชนิดนั้นก่อน อย่างเลี้ยงตามกระแสเด็ดขาด เรื่องเลี้ยงตามกระแสนี่แหล่ะเจอมาเยอะแล้ว เห็นเพื่อนเลี้ยงเราก็อยากจะเลี้ยงบ้างอย่างปลาสวยงามนกกรงหัวจุก แมว ไก่ หรือแม้แต่สุนัขก็ตาม สุดท้ายแล้วเมื่อถึงจุดจุดหนึ่งเราก็จะเบื่อและจะไม่สนใจปล่อยเลยความเลยแจกเพื่อนหรือจำหน่ายในที่สุด

          ฉะนั้นแล้วก่อนที่เราจะเลี้ยงสัตว์น้ำชนิดใดนั้นเราต้องสำรวจตัวเองดูก่อนว่าเรารักกับสัตว์ชนิดนั้นหรือปล่าว เพราะว่าถ้าเราเลี้ยงด้วยใจรักละก้อสัตว์ชนิดนั้นจะให้ประโยชน์กับเรามากมายเลยทีเดียว ทะให้เรามีความสุข เพลิดเพลินเป็นเพื่อนยามเหงา แถมสัตว์บางชนิดยังช่วยเฝ้าบ้านได้ด้วยน่ะจะบอกให้อย่างนกหัวจุกงัย อ้าว...ก็ช่วยเฝ้าบ้านบ้านนิดก็เฝ้าอยู่อย่างนั้นแหล่ะไม่ให้บ้านหนีไปไหนงั้ย...ฮะ ฮ่า...

 

          ก่อนที่เราจะเริ่มเลี้ยงสัตว์ชนิดใดนั้น เราก็ต้องศึกษาชีวิตความเป็นอยู่ของสัตว์ชนิดนั้น ๆ ก่อน ไม่ใช่เลี้ยงแมวแต่ดันเอากล้วยให้กินอย่างงี้หรือแม้แต่เลี้ยงปลาแต่เอาแตงกวาให้กินอย่างงี้ ก็ไม่ดีอีกแหล่ะดังนั้นการศึกษาชีวิตความเป็นอยู่ของสัตว์ที่เราจะเลี้ยงนั้นมีความสำคัญมาก อย่างเราต้องการจะเลี้ยงปลาทอง ปลาคาร์ป เราก็ต้องรู้สิว่าเวลาไม่สบายจะไม่ว่ายน้ำ เชื่องซึม เวลาหิวก็จะว่ายน้ำขึ้นมาทำปากจุ๊บ ๆ ที่ผิวน้ำทำท่ากินอาหาร ซึ่งจะแตกต่างกับปลาตระกูลปลาบู่จะอยู่นิ่ง ๆ เฉย ๆ ทั้งวัน อย่างนี้เราก็ต้องสังเกตสีหน้าอาการด้วยเพราะเดี่ยวเราจะไม่รู้ว่าที่นิ่ง ๆ อยู่นั้น หิวหรือไม่สบายกันแน่ นั้นแหล่ะที่บอกว่าต้องศึกษาชีวิตความเป็นอยู่ของสัตว์ที่เราจะเลี้ยงค่อนงัย...

 

          คราวนี้เรามาดูถึงปลากะพงขาวบ้างว่าเป็นอย่างไร ในส่วนของปลากะพงขาวนั้นต้องแยกอีกว่าปลาขนาดเล็ก และปลาขนาดใหญ่ซึ่งจะมีพฤติกรรมการหิวที่ไม่เหมือนกัน ปลาขนาดเล็กอายุประมาณ 15 – 30 วัน นั้นเวลาหิวจะสังเกตง่าย ๆ เลยก็คือจะมีความกระวนกระวายว่ายน้ำไปทั่วบ่อจะไม่อยู่นิ่งกับที่เพราะอะไรรู้มั้ยก็เพราะว่าที่ว่ายน้ำไปทั่วบ่อนั้นก็ต้องการหาอาหารงันว่าอยู่ตรงไหนบ้าง คราวนี้พอเป็นอย่างนั้นแล้วจะอยู่รอช้าไม่ได้แล้วก็ต้องรีบให้อาหารเร็ว ๆ เถอะ เพราะถ้าเป็นอย่างงี้บ่อย ๆ อาจเกิดอาหารเครียอดได้ซึ่งถ้าเครียดบ่อย ๆ ละก้อเดี่ยวโรคก็ตามมาในที่สุด และเมื่อได้รับประทานอาหารเรียบร้อยแล้วละก้อ จะอยู่นิ่ง ๆ ไม่ว่ายน้ำไปไหนแล้วเรียบร้อยขึ้นมาทันทีเลย     

 

          ส่วนปลาขนาดใหญ่ประมาณ 1 นิ้ว ขึ้นไป นี่ยิ่งสังเกตง่ายไปอีกเพราะเวลาเราเดินเข้าไปใกล้ละก้อจะรวมตัวกันมาประท้วงใกล้เราทันทีเพราะว่าด้วยความเคยชินที่เราให้อาหารเป็นประจำงัย นั้นแหล่ะที่บอกว่าเวลาให้อาหารปลากะพงขาวละก้อพยายามให้ที่เดิมเป็นประจำ อย่าเปลี่ยนจุดให้อาหารเดี่ยวปลาจะไม่จำและถ้าเราให้อาหารจุดเดิมเป็นประจำทุกวัน ทุกวัน สังเกตได้เลยว่าเมื่อถึงเวลาปลาจะมาคอยเราอยู่แล้ว ณ จุด จุดเดิมทันที และในทางตรงกันข้ามหากอิ่มแล้วละก้อจะไม่โผล่หัวมาให้เห็นหน้าเลยน่ะ จะบอกให้

 

          ฉะนั้นแล้วการที่เราจะต้องการเลี้ยงสัตว์อะไรสักอย่างเราก็ต้องดูความพร้อมหลาย ๆ ด้านด้วยไม่ใช่เฉพาะความรัก ความเข้าใจในสัตว์ชนิดนั้น ๆ ต้องพูดถึงสถานที่ด้วยว่าเหมาะสมหรือป่าว พร้อมหรือปล่าวอย่าต้องการเลี้ยงวัวชนสักตัว แค่ดันอยู่บ้านพักในสถานที่ราชการอย่างนี้ ก็ไม่ได้อีกนั่นแหล่ะ จริงมั้ย?

 

          ฉบับหน้าโปรดติดตามเรื่องราวของปลาป่วยรับรองได้เลยว่าจะตื่นเต้นเร้าใจมากกว่านี้อีก โปรดติดตามกันได้นะจ๊ะ...

 

โดย นายบุญยา คงคาลิหมีน