โรงเพาะเลี้ยงปลาทะเลของศูนย์ฯ
ศูนย์วิจัยและพัฒนาการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่ง เขต 6 สงขลา
ถนนไปโรงเพาะเลี้ยงปลาทะเลของศูนย์ฯ
ศูนย์วิจัยและพัฒนาการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่งเขต 6 (สงขลา)
ด้านหน้าอาคารสำนักงาน
ศูนย์วิจัยและพัฒนาการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่ง เขต 6 สงขลา
อาคารสำนักงาน
ศูนย์วิจัยและพัฒนาการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่งเขต 6 (สงขลา)
สวนหย่อมด้านหน้าอาคารสำนักงาน
ศูนย์วิจัยและพัฒนาการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่งเขต 6 (สงขลา)

อีกง นวลอนงค์เลยอดกินปู เรียบเรียงโดย นายเฉลิมพล แก้วหมุนสวัสดีครับ ปีนี้ก็ช่างผ่านไปรวดเร็วจริงๆนะครับ นี่ก็ย่างเข้ามาครึ่งปีแล้ว ไม่ทราบว่าท่านผู้อ่านทุกท่านเป็นอย่างไรกันบ้าง ทุกข์หรือสุขกัน อย่างไรบ้าง กระผมคิดว่าท่านผู้อ่านทุกท่านคงประสบความสุข ความสำเร็จ ในหน้าที่การงาน การเงิน ความรัก และไม่มีปัญหาสุขภาพ นะครับ

มาครั้งนี้กระผมจะมานำเสนอเรื่องราวที่ กระผมได้ค้นพบโดยความบังเอิญแล้วกันนะครับ ซึ่งเรื่องราวจะเป็นอย่างไร เชิญติดตามได้เลยครับ

เมื่อไม่นานมานี้กระผมได้รับภารกิจชิ้นหนึ่งคือ การเตรียมบ่อดินสำหรับเพาะขยายโคพีพอดเพื่อใช้สำหรับอนุบาลลูกปลาวัยอ่อน โดยภารกิจชิ้นนี้ต้องไปทำที่สถาบันวิจัยสุขภาพสัตว์น้ำชายฝั่ง เริ่มต้นโดยการต้องไปสำรวจก่อนครับว่าต้องเตรียมอุปกรณ์อะไรบ้าง ซึ่งระยะทางที่ไปเป็นป่าชายเลนรอบทะเลสาบครับทำให้กระผมหมายตาว่าต้องมีปูดำเป็นแน่แท้ หลังจากกลับมาจากการสำรวจพื้นที่และได้มีการวางแผนว่าต้องเตรียมอุปกรณ์อะไรไปบ้างพร้อมนัดหมายกันในทีมงานว่าพรุ่งนี้ 8.30 น. ล้อหมุน ตกเย็นกระผมก็กลับมานั่งทำอุปกรณ์ดักปูง่ายๆขึ้นมาเพื่อใช้ดักจับปู (แม่บ้านบ่นอยากทานมาหลายครั้งแล้ว จะซื้อหามารับประทานแต่ด้วยงบประมาณก็จำกัด) และแล้วเวลาที่นัดหมายก็มาถึงทุกคนพร้อมเพรียงกันกระผมพร้อมกับลอบดักปูแบบง่ายๆก็ออกเดินทางซึ่งก่อนจะถึงสถานที่ก็ขอแวะลงลอบก่อนแล้วค่อยมากู้ตอนเสร็จภารกิจ (แอบคิดในใจแม่บ้านได้ทานปูแน่) หลังจากทำภารกิจเสร็จก็เดินทางกลับครับและได้แวะกู้ลอบ ผลปรากฏว่าไม่เป็นไปตามความคาดหมายครับ ยกลอบขึ้นมามีตัวอะไรซักอย่างที่ไม่ใช่ปูแน่สีออกดำๆยุกๆยิกๆเต็มไปหมดครับ (ท่านผู้อ่านอาจจะสงสัยแล้วใช่ไหมครับว่าคือตัวอะไร) มันคือปลาครับเป็นปลาแขยงประมาณคร่าวๆด้วยสายตาไม่ต่ำกว่า 50-60 ตัวครับ แต่ตอนนั้นยังไม่รู้ได้ว่าแขยงสายพันธุ์ไหนเลยเอาใส่ถังกลับมาสถาบันวิจัยการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่งด้วยครับ และเมื่อถึงสถาบันฯก็ได้นำมามาเลี้ยงในถังขนาด 1 ตันครับ จากนั้นก็ได้หาข้อมูลครับว่าเป็นปลาแขยงสายพันธุ์ไหน สืบค้นหาข้อมูลไปจนได้พบว่าปลาแขยงชนิดนี้คือปลาอีกง (Mystus gulio) ซึ่งเป็นปลาที่พบได้บริเวณน้ำจืดและน้ำกร่อย อยู่ในวงศ์ปลากด (Bagaridae) มีลักษณะลำตัวค่อนข้างกลมหนา ปกติมีสีเทาอมทอง หรือเทาอมม่วง ท้องมีสีขาว กินกุ้ง, ตัวอ่อนของแมลง, แพลงก์ตอนพืชและสัตว์เป็นอาหาร เมื่อโตเต็มวัยจะมีขนาดประมาณ 12-15 เซนติเมตร พบใหญ่สุดถึง 46 เซนติเมตร มักอาศัยอยู่เป็นฝูงใหญ่บริเวณน้ำกร่อย หรือปากแม่น้ำ ซึ่งขณะนี้ลูกปลาอีกงที่รวบรวมได้ ได้ทำการอนุบาลอยู่ที่โรงเพาะพันธุ์ปลาทะเล เพื่อใช้เป็นพ่อแม่พันธุ์ในอนาคต เพราะจากการสืบค้นหาข้อมูลปลาอีกง เป็นที่นิยมบริโภคเป็นอันมากในบริเวณชายฝั่งพื้นที่อ่าวไทยรูปตัว ก.

(ลูกปลาอีกงกำลังกินอาหารในถังอนุบาลขนาด 1 ตัน)

ถึงแม้ว่ากระผมจะผิดหวังในเรื่องที่จะนำปูไปให้คุณแม่บ้านทาน แล้วผมก็ได้ความรู้ใหม่ว่าในทะเลสาบสงขลานี้ก็มีสายพันธุ์ปลาอีกหนึ่งชนิดที่มีแนวโน้มที่ว่าจะสามารถใช้เป็นปลาเศรษฐกิจในทะเลสาบสงขลาได้ในภายภาคหน้าครับ ครั้งนี้ผมก็ขอจบการนำเสนอเพียงเท่านี้ก่อนครับ ครั้งหน้าจะมีอะไรใหม่ๆมานำเสนออีก ท่านผู้อ่านโปรดคอยติดตามได้นะครับ สุดท้ายนี้ก็ขอให้ท่านผู้อ่านประสบความสำเร็จ ความโชคดี ไม่เจ็บ ไม่จนครับ ขอบคุณครับ