ถนนไปโรงเพาะเลี้ยงปลาทะเลของศูนย์ฯ
ศูนย์วิจัยและพัฒนาการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่งเขต 6 (สงขลา)
สวนหย่อมด้านหน้าอาคารสำนักงาน
ศูนย์วิจัยและพัฒนาการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่งเขต 6 (สงขลา)
อาคารสำนักงาน
ศูนย์วิจัยและพัฒนาการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่งเขต 6 (สงขลา)
ด้านหน้าอาคารสำนักงาน
ศูนย์วิจัยและพัฒนาการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่ง เขต 6 สงขลา
โรงเพาะเลี้ยงปลาทะเลของศูนย์ฯ
ศูนย์วิจัยและพัฒนาการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่ง เขต 6 สงขลา

บทคัดย่อ

อัตรารอดของปลากะพงขาวที่ระดับการเสริมหัวอาหารเท่ากับ 1,2,3,4,5 และ 10% ไม่แตกต่างกันทางสถิติ ส่วนที่ ระดับ 0 และ 0.5 % มีอัตรารอดค่อนข้างต่ำ น้ำหนักที่เพิ่มที่ระดับ 0 และ 10% มีค่าต่ำสุด และพบว่าการเติมหัวอาหารที่ระดับ 1%เป็นระดับที่เหมาะสมที่สุด คือ โตที่สุดอัตราการเปลี่ยนอาหารเป็นเนื้อต่ำและมีอัตรารอดสูงสุดสำหรับปลากะพงขาว ที่ให้อาหารโดยไม่เสริมหัวอาหาร(0%) มีอัตราการตายสูง

และปลาจะแสดงอาการต่าง ๆ คือ ตัวดำเสียการทรงตัว ครีบหางขาดและตายในที่สุดและในทางตรงกันข้ามที่ระดับหัวอาหาร สูงเกินไป ก็ทำให้อัตราการ เจริญเติบโตช้า แสดงให้เห็นว่าระดับหัวอาหารต่างกัน มีผลต่อ การเจริญเติบโต อัตราการรอดและอัตราการเปลี่ยน อาหารเป็นเนื้อ ต่างกัน จึงควรให้ในระดับ ที่เหมาะสม และควรเป็นหัวอาหารสำเร็จรูป สำหรับปลาโดยเฉพาะ เนื่องจากหัวอาหาร สำเร็จรูปของสัตว์บกมีแร่ธาตุที่ร่างกายต้องการในปริมาณน้อย (Trace element) อยู่ใน ระดับสูง ซึ่งอาจเป็นพิษต่อปลาได้เช่นกัน

ชื่อเรื่อง: ผลของการเสริมหัวอาหารปริมาณต่างกันลงในเนื้อปลาเป็ดเพื่อใช้เลี้ยงปลากะพงขาว
ชื่อภาษาอังกฤษ: Effect of different level of paultry premix to supply in fish meat for juvenile
seabass (Laters calcarifer)
ชื่อผู้วิจัย: จูอะดี พงศ์มณีรัตน์
ผู้ร่วมวิจัย: -
ปีที่พิมพ์: เอกสารวิชาการปี 2530